Still Life: Early Baroque Fantasy ontleent zijn naam aan een paradox in het hart van de zeventiende-eeuwse instrumentale muziek: een kunst van het vluchtige en het geïmproviseerde, gevangen en vastgelegd — als een stilleven — op papier. Dit was het tijdperk van de stylus fantasticus, de vrijste en meest onbegrensde schrijfwijze, waarin de componist aan niets verantwoording aflegde dan aan inventie, retorica en de beweging van de hartstochten.
Música d'Outrora volgt die radicale expressiviteit door het Europa van de zeventiende eeuw: de kwikzilveren sonates van Dario Castello en de klaviertoccata’s van Gregorio Strozzi in Italië, de vioolbravoure van Schmelzer, de ernst van Buxtehude, de rijk uitgewerkte divisions van Alfonso Ferrabosco in Engeland en de gitaar van Gaspar Sanz in Spanje. Gevoerd door het volledige continuo van het ensemble — orgel, klavecimbel, teorbe, barokgitaar, lirone en violone — wordt het een muziek van uitersten: een klankwereld waarin de tijd stilstaat, emoties zich verhevigen en het contrast zelf een weg naar transcendentie verlicht.